waystrade

بازار مالی اصطلاح کلی برای بازارهای فرعی است که محصولات مالی در آنها معامله می شود: بازار پول، بازار سرمایه، بازار اعتبار و بازار ارز.

بازارهای فرعی

در بازار پول و بازار سرمایه، سرمایه گذاران پول را به عنوان سپرده ارائه می کنند، در بازار اعتباری پول مطالبه می شود. بازار پول و بازار سرمایه از نظر سررسید سرمایه گذاری متفاوت است. با این حال، هیچ دوره رسمی برای مدت زمان سرمایه گذاری وجود ندارد. بازار پول معمولاً دوره های حداکثر شش تا دوازده ماهه را پوشش می دهد، در حالی که بازار سرمایه دوره های سرمایه گذاری طولانی تری را پوشش می دهد. همتای بازار مالی، بازارهایی هستند که کالاها در آنها معامله می شود.

تعریف و عملکرد بازار مالی

علاوه بر تعریف محتوای بازار مالی، باید به کارکردهای بازار مالی نیز نگاه کرد. به طور کلی، بازار مالی علاوه بر معامله پول، چهار عملکرد مهم را انجام می دهد:

• تغییر اندازه لات
• دگرگونی مهلت
• تبدیل ریسک
• تکامل تبلیغات

این چهار نکته به بازار مالی عملکرد مهمی می دهد که فراتر از ویژگی یک مکان معاملاتی خالص است. نتیجه گیری در مورد رفتار شرکت کنندگان در بازار را می توان از تحولات فردی گرفت.

تغییر اندازه لات

تغییر در اندازه قطعه اطلاعاتی در مورد تمایل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری ارائه می دهد. فرض کنید تقاضا برای یک سنگر بزرگ وجود دارد. یک سهم شامل بسیاری از مقادیر کسری کوچک است. در این مورد، سرمایه‌گذاران ممکن است بخواهند ریسک محدودی را بپذیرند و فقط مقدار کمی مشارکت داشته باشند. ممکن است وجوه نیز کمیاب باشد و هیچ سرمایه‌گذار فردی نمی‌تواند مبلغ مورد نیاز را تامین کند.

دگرگونی دستیابی

در محدوده تکامل سررسید، دوره های اعطای وام پول و دوره های وام دهی پول مخالف یکدیگر هستند. سرمایه گذاران و دریافت کنندگان باید ایده های خود را به عنوان بخشی از تحول هماهنگ کنند. تغییرات سررسید نه تنها به مدت سرمایه گذاری، بلکه به مدت زمان نرخ بهره ثابت مرتبط نیز مربوط می شود. اگر دوره سرمایه گذاری از دوره نرخ بهره ثابت بیشتر شود، خطرات نرخ بهره برای افراد درگیر ایجاد می شود. وام گیرنده در معرض خطر افزایش نرخ بهره است، وام دهنده در معرض خطر کاهش نرخ بهره است. از آنجایی که سرمایه قفل شده است، او نمی تواند به سرمایه گذاری دیگری روی آورد.

تبدیل ریسک

به عنوان بخشی از تکامل ریسک، ادراکات مختلف ریسک از طرف‌های درگیر با یکدیگر همسو می‌شوند. دو رویکرد برای تبدیل ریسک وجود دارد:

• کاهش ریسک: سرمایه مورد نیاز بین چندین سرمایه گذار تقسیم می شود، ریسک توزیع می شود و در نتیجه کاهش می یابد.
• به اشتراک گذاری ریسک: قراردادهای بخش‌بندی شده و بخش‌بندی شده بیشتر به صورت جداگانه با منافع ریسک شرکت‌کنندگان تنظیم می‌شوند.

تکامل تبلیغات

موسسات اعتباری داده ها را از مشتریان خود جمع آوری می کنند. از یک طرف، اینها برای تجزیه و تحلیل مشتریان و فعالیت های تجاری آنها خدمت می کنند. از سوی دیگر، از طریق انتشار، سایر فعالان بازار را قادر می‌سازند تا تحلیل معکوس بانک مربوطه و اعتبار آن را انجام دهند.

بنابراین، وام دهندگان اولیه نیازی به تماس مستقیم با هر وام گیرنده ندارند تا از اعتبار آنها مطلع شوند. وام گیرنده فقط باید وضعیت مالی خود را به بانک مربوطه اعلام کند.

سایر عملکردهای بازار مالی

وظیفه اصلی بازار مالی، دلالی وجوه است. از آنجایی که پشت هر نیاز به پول معمولاً یک فرآیند تولید یا یک فرآیند تجارت در بازار کالا وجود دارد، بازار مالی مستقیماً در کل اقتصاد دخالت می کند.

برای فعالان بازار کالا، هزینه های سرمایه گذاری، یعنی هزینه های تامین مالی، برای تولید کالا باید تا حد امکان پایین نگه داشته شود.

بازار مالی همچنین باعث می شود که منافع فردی وام دهندگان و وام گیرندگان همسو شوند، زیرا به معنای مجازی به عنوان یک انجمن نیز عمل می کند.

آخرین اما نه کم‌اهمیت، او تضمین می‌کند که فقط شرکت‌کنندگانی که منافع قانونی دارند دسترسی داشته باشند. برخی از محدودیت‌های پذیرش، شرکت‌کنندگان بالقوه را انتخاب می‌کنند. یک مثال کلاسیک خرید سهام است. هیچ سرمایه گذار خصوصی نمی تواند سهام را مستقیماً در بورس خریداری کند. در این زمینه، همیشه به یک کارگزار بورس دارای مجوز نیاز است.