بازار مالی
بازار مالی اصطلاح عمومی برای بازارهای فرعی است که محصولات مالی در آنها معامله می شود: بازار پول، بازار سرمایه، بازار اعتبار و بازار ارز.
بازارهای فرعی
در بازار پول و بازار سرمایه ، سرمایه گذاران پول را به عنوان سپرده ارائه می کنند، در بازار اعتباری پول تقاضا می شود. بازار پول و بازار سرمایه از نظر سررسید سرمایه گذاری ها متفاوت است. با این حال، هیچ دوره رسمی برای مدت زمان سرمایه گذاری وجود ندارد. بازار پول به طور کلی دوره های حداکثر شش تا دوازده ماهه را پوشش می دهد، در حالی که بازار سرمایه دوره های سرمایه گذاری طولانی تری را پوشش می دهد. همتای بازار مالی، بازارهایی هستند که کالاها در آنها معامله می شود.
تعریف و عملکرد بازار مالی
علاوه بر تعریف محتوای بازار مالی، باید نگاهی به کارکردهای بازار مالی نیز انداخت. به طور کلی، بازار مالی علاوه بر تجارت پول، چهار وظیفه مهم را نیز انجام می دهد:
- تغییر اندازه لات
- دگرگونی مهلت
- تبدیل ریسک
- تحول تبلیغاتی
این چهار نکته به بازار مالی وظیفه مهمی می دهد که فراتر از ویژگی مکان معاملاتی خالص است. نتیجه گیری در مورد رفتار شرکت کنندگان در بازار را می توان از تحولات فردی استخراج کرد.
تغییر اندازه لات
تغییر اندازه لات اطلاعاتی را در مورد تمایل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری ارائه می دهد. فرض کنید تقاضا برای یک ترانشه بزرگ وجود دارد. سهم شامل بسیاری از مبالغ جزئی کوچک است. در این حالت، ممکن است سرمایه گذاران فقط بخواهند ریسک محدودی را بپذیرند و فقط به مقدار جزئی کمک کنند. همچنین ممکن است وجوه کمیاب باشد و هیچ سرمایهگذار انفرادی نمیتواند مبلغ مورد نیاز مربوطه را جمعآوری کند.
تحول بلوغ
در محدوده تحول سررسید، دوره های قرض دادن پول و دوره های قرض دادن پول با یکدیگر مخالف هستند. سرمایه گذاران و دریافت کنندگان باید ایده های خود را به عنوان بخشی از تحول هماهنگ کنند. تغییر سررسید نه تنها به مدت سرمایه گذاری، بلکه به مدت زمان نرخ بهره ثابت مرتبط نیز مربوط می شود. اگر دوره سرمایه گذاری از دوره نرخ بهره ثابت بیشتر شود، خطرات نرخ بهره برای افراد درگیر ایجاد می شود. وام گیرنده در معرض خطر افزایش نرخ بهره است ، وام دهنده در معرض خطر کاهش نرخ بهره است. از آنجایی که سرمایه بسته است، او نمی تواند به سرمایه گذاری دیگری روی آورد.
تحول ریسک
به عنوان بخشی از تحول ریسک، ادراکات مختلف ریسک طرفهای درگیر با یکدیگر همسو میشوند. دو رویکرد برای تبدیل ریسک وجود دارد:
- کاهش ریسک: سرمایه مورد نیاز بین چندین سرمایه گذار تقسیم می شود، ریسک توزیع می شود و در نتیجه کاهش می یابد.
- اشتراک ریسک: قراردادهای بخشبندی شده و تقسیمبندی شده بیشتر به صورت جداگانه با منافع ریسک شرکتکنندگان مطابقت دارد.
تحول تبلیغاتی
موسسات اعتباری داده ها را از مشتریان خود جمع آوری می کنند. از یک طرف، اینها برای تجزیه و تحلیل مشتریان و فعالیت های تجاری آنها خدمت می کنند. از سوی دیگر، از طریق انتشار، سایر فعالان بازار را قادر میسازند تا تحلیل معکوس بانک مربوطه و اعتبار آن را انجام دهند.
بنابراین، وام دهندگان اصلی نیازی به تماس مستقیم با هر وام گیرنده ندارند تا بتوانند از اعتبار آنها ایده بگیرند. وام گیرنده فقط باید شرایط اقتصادی خود را به بانک مربوطه فاش کند.
سایر عملکردهای بازار مالی
کارکرد اصلی بازار مالی کارگزاری وجوه است. از آنجایی که پشت هر نیاز به پول معمولاً یک فرآیند تولید یا فرآیند تجارت در بازار کالا وجود دارد، بازار مالی به طور مستقیم در کل اقتصاد دخالت می کند.
برای شرکت کنندگان در بازار کالا، هزینه های سرمایه گذاری، یعنی هزینه های تامین مالی، برای تولید کالا باید تا حد امکان پایین نگه داشته شود.
بازار مالی همچنین منافع فردی وام دهندگان و وام گیرندگان را قادر می سازد تا هماهنگ شوند، زیرا به معنای مجازی نیز به عنوان یک انجمن عمل می کند.
آخرین اما نه کماهمیت، او تضمین میکند که فقط شرکتکنندگانی که منافع قانونی دارند دسترسی داشته باشند. برخی محدودیتهای پذیرش، شرکتکنندگان احتمالی را انتخاب میکنند. یک مثال کلاسیک خرید سهام است. هیچ سرمایه گذار خصوصی نمی تواند سهام را مستقیماً در بورس خریداری کند. در این زمینه، همیشه به یک کارگزار بورس دارای مجوز نیاز است.
بازار مالی اصطلاح عمومی برای بازارهای فرعی است که محصولات مالی در آنها معامله می شود: بازار پول، بازار سرمایه، بازار اعتبار و بازار ارز.
بازارهای فرعی
در بازار پول و بازار سرمایه ، سرمایه گذاران پول را به عنوان سپرده ارائه می کنند، در بازار اعتباری پول تقاضا می شود. بازار پول و بازار سرمایه از نظر سررسید سرمایه گذاری ها متفاوت است. با این حال، هیچ دوره رسمی برای مدت زمان سرمایه گذاری وجود ندارد. بازار پول به طور کلی دوره های حداکثر شش تا دوازده ماهه را پوشش می دهد، در حالی که بازار سرمایه دوره های سرمایه گذاری طولانی تری را پوشش می دهد. همتای بازار مالی، بازارهایی هستند که کالاها در آنها معامله می شود.
تعریف و عملکرد بازار مالی
علاوه بر تعریف محتوای بازار مالی، باید نگاهی به کارکردهای بازار مالی نیز انداخت. به طور کلی، بازار مالی علاوه بر تجارت پول، چهار وظیفه مهم را نیز انجام می دهد:
- تغییر اندازه لات
- دگرگونی مهلت
- تبدیل ریسک
- تحول تبلیغاتی
این چهار نکته به بازار مالی وظیفه مهمی می دهد که فراتر از ویژگی مکان معاملاتی خالص است. نتیجه گیری در مورد رفتار شرکت کنندگان در بازار را می توان از تحولات فردی استخراج کرد.
تغییر اندازه لات
تغییر اندازه لات اطلاعاتی را در مورد تمایل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری ارائه می دهد. فرض کنید تقاضا برای یک ترانشه بزرگ وجود دارد. سهم شامل بسیاری از مبالغ جزئی کوچک است. در این حالت، ممکن است سرمایه گذاران فقط بخواهند ریسک محدودی را بپذیرند و فقط به مقدار جزئی کمک کنند. همچنین ممکن است وجوه کمیاب باشد و هیچ سرمایهگذار انفرادی نمیتواند مبلغ مورد نیاز مربوطه را جمعآوری کند.
تحول بلوغ
در محدوده تحول سررسید، دوره های قرض دادن پول و دوره های قرض دادن پول با یکدیگر مخالف هستند. سرمایه گذاران و دریافت کنندگان باید ایده های خود را به عنوان بخشی از تحول هماهنگ کنند. تغییر سررسید نه تنها به مدت سرمایه گذاری، بلکه به مدت زمان نرخ بهره ثابت مرتبط نیز مربوط می شود. اگر دوره سرمایه گذاری از دوره نرخ بهره ثابت بیشتر شود، خطرات نرخ بهره برای افراد درگیر ایجاد می شود. وام گیرنده در معرض خطر افزایش نرخ بهره است ، وام دهنده در معرض خطر کاهش نرخ بهره است. از آنجایی که سرمایه بسته است، او نمی تواند به سرمایه گذاری دیگری روی آورد.
تحول ریسک
به عنوان بخشی از تحول ریسک، ادراکات مختلف ریسک طرفهای درگیر با یکدیگر همسو میشوند. دو رویکرد برای تبدیل ریسک وجود دارد:
- کاهش ریسک: سرمایه مورد نیاز بین چندین سرمایه گذار تقسیم می شود، ریسک توزیع می شود و در نتیجه کاهش می یابد.
- اشتراک ریسک: قراردادهای بخشبندی شده و تقسیمبندی شده بیشتر به صورت جداگانه با منافع ریسک شرکتکنندگان مطابقت دارد.
تحول تبلیغاتی
موسسات اعتباری داده ها را از مشتریان خود جمع آوری می کنند. از یک طرف، اینها برای تجزیه و تحلیل مشتریان و فعالیت های تجاری آنها خدمت می کنند. از سوی دیگر، از طریق انتشار، سایر فعالان بازار را قادر میسازند تا تحلیل معکوس بانک مربوطه و اعتبار آن را انجام دهند.
بنابراین، وام دهندگان اصلی نیازی به تماس مستقیم با هر وام گیرنده ندارند تا بتوانند از اعتبار آنها ایده بگیرند. وام گیرنده فقط باید شرایط اقتصادی خود را به بانک مربوطه فاش کند.
سایر عملکردهای بازار مالی
کارکرد اصلی بازار مالی کارگزاری وجوه است. از آنجایی که پشت هر نیاز به پول معمولاً یک فرآیند تولید یا فرآیند تجارت در بازار کالا وجود دارد، بازار مالی به طور مستقیم در کل اقتصاد دخالت می کند.
برای شرکت کنندگان در بازار کالا، هزینه های سرمایه گذاری، یعنی هزینه های تامین مالی، برای تولید کالا باید تا حد امکان پایین نگه داشته شود.
بازار مالی همچنین منافع فردی وام دهندگان و وام گیرندگان را قادر می سازد تا هماهنگ شوند، زیرا به معنای مجازی نیز به عنوان یک انجمن عمل می کند.
آخرین اما نه کماهمیت، او تضمین میکند که فقط شرکتکنندگانی که منافع قانونی دارند دسترسی داشته باشند. برخی محدودیتهای پذیرش، شرکتکنندگان احتمالی را انتخاب میکنند. یک مثال کلاسیک خرید سهام است. هیچ سرمایه گذار خصوصی نمی تواند سهام را مستقیماً در بورس خریداری کند. در این زمینه، همیشه به یک کارگزار بورس دارای مجوز نیاز است.

بازار مالی